De Egyptische poort

De wandeling zit er bijna op. Achter mij licht een van de poorten naar buiten, maar er is nog een weg te gaan voordat ik mijn tocht over deze begraafplaats voltooid heb. Rechts loopt, evenwijdig aan de tuinmuur, een pad naar het Surgeon house en de grote Egyptische poort.

Het is een wat ambivalente plek waar de laatste graven liggen, ingeklemd tussen het pad, de muur en de poort. Ondanks hun strakke en robuuste vormen staan ze hier een beetje verloren en misplaatst op dit overgangsgebied tussen stad en park.
Rechts staan in een dichte slagorde hoge grafstenen met hun rug naar mij toegekeerd. De zerken staan zo dicht op elkaar tussen de hoog opgeschoten bomen dat je bijna zou denken dat je hier te doen hebt met een joodse begraafplaats. Diezelfde absolute stilte, naamloosheid en ondoordringbaarheid die je op andere verlaten Joodse begraafplaatsen aantreft.

De uitgangspoort, de Egypische, staat strak afgetekend in het tegenlicht. Haar naam ontleent ze aan haar vorm en decoratie die direct afgeleid zijn van de Egyptische bouwstijl en reliëfs. Donker en als een afwerende contour vormt ze een dunne grens tussen de het grafveld aan haar voet en de drukke wereld aan de andere zijde. Het schelle binnenvallende licht creëert een geheimzinnige sfeer waarin een aantal graven theatraal vanuit het donker tevoorschijn komen. Hier nog een paar laatste schetsen voordat ik deze poort doorga en de droom van deze wandeling afbreek.

Ik sta weer buiten op de drukke Cemetery Road. Nog met mijn hoofd bij de stilte en rust, is het langs zoevend verkeer een grote overgang. Deze ontdekkingsreis langs veel beelden en ideeën, zal ik als een bitterzoete ervaring nog lang met mij mee dragen.

Foto's Groot Egyptische Poort

Tekeningen Groot Egyptische Poort